پادشاه بابل که از 604 یا 605 تا 562 قبل از میلاد در بابل سلطنت کرد، از پادشاهان قدرتمند و جباری بود که در عهد عتیق (تورات و دیگر منابع)‌ با نام نبوکد نصر خوانده شد، گفته شده که بختنصر با دختر هوخشتره پادشاه ماد ازدواج کرد و مصر و سپس اورشلیم (بیت‌المقدس) را به تصرف درآورد. مردم بابل در آن روزگاران بتی به نام مردوخ را می‌پرستیدند. در سال 605 قبل از میلاد به جنگ فرعون مصر رفت و او را شکست داد و همه متصرفات او را در شامات و فلسطین و بین‌النهرین به تصرف خود درآورد و یهودیانی را که در اورشلیم بودند، از جمله دانیال نبی و پیروانش را به اسارت برد.

بختنصر همان پادشاهی است که باغ‌های معلق را برای خوشنودی همسرش دایر کرد و این باغ‌ها از جمله عجایب هفتگانه جهان است. این پادشاه که برای همسرش باغ دایر می‌کند وقتی صدقیا، حاکم منصوب شده او در اورشلیم قیام کرد، فرمان داد پسران صدقیا را در برابر چشمان پدر سر بریدند و سپس چشمان پدر را از کاسه بیرون کشیدند و مردم اورشلیم را فرمود او را عبادت و پرستش کنند. در پایان عمر دیوانه شد و خود را گاو می‌پنداشت و به جنگل پناه برد و همسرش سلطنت بابل را در اختیار گرفت.

پس از بختنصر جانشینانش یهودیان را در بابل به صورت نیمه برده نگاه می‌داشتند و زمانی که کورش کبیر پادشاه هخامنشی به بابل حمله کرد و آن شهر را به تصرف درآورد، دانیال نبی هنوز زنده بود و از کورش تقاضا کرد اجازه دهد یهودیان به اورشلیم بازگردند، کورش آنان را آزاد گذاشت که به هر کجا که می‌خواهند بروند و دانیال نبی برای اطمینان از امنیت خویش و یارانش به ایران آمد و در شوش مستقر شد و قبر وی هنوز زیارتگاه یهودیان است.

کتاب در 1134 صفحه در قطع وزیری در دو جلد  عرضه می‌شود.