امثال الحکم دهخدا
این مجموعه دارای نزدیک به 50هزار امثال و حکم (ضربالمثل) و کلمات قصار و ابیات متفرقهاست. مطالب به ترتیب الفبا تنظیم یافته و ضربالمثلها شرح و تفسیر شدهاست
کد : 04
نوبت چاپ : 1
نویسنده : علی اکبر دهخدا
تعداد صفحات : 0
شابک : 9789642201136
سال انتشار : 1392
وزن : گرم
تعداد بازدید : 0
- معرفی کتاب
- درباره نویسنده
- درباره مترجم
where to buy naltrexone in uk order naltrexone pills accutane without side effects accutane without blood tests open buy accutane malaysia
|
مثلها و متلها و عبارات حکمتآموز، ثمره صدها سال تجربه بشرى است که در قالب عباراتى کوتاه و پرمعنا آورده مىشود. این مثال که «ماهى از سر گنده گردد نى ز دم» خود نشانه آن است که سالهاى سال انسانها مشاهده کردهاند که وقتى پدرى در خانواده راه خطا طى مىکند، طبعآ فرزندان او نیز به خطا کشیده مىشوند زیرا همان راه پدر را الگوى خود قرار مىدهند.
علىاکبرخان دهخدا با همتى والا بخش بزرگى از ضربالمثلهاى فارسى را با توضیحات دقیق معنایى آنها با نظم الفبایى گردآورى کرده است و ناشر در مجموعهیى دو جلدى به چاپ رسانده است. بسیارى از این ضربالمثلها برگرفته از اشعار بزرگانى چون سعدى، حافظ و مولانا
بوده است که مرحوم دهخدا اصل شعر را آورده و آن بخش را که به ضربالمثل تبدیل شده، تشخص بخشیده است. این مجموعه در شمار گنجینههاى ادب فارسى است و نویسندگان و مترجمان به یارى این گنجینه مىتوانند متون نوشتارى خود را غنا و زیبایى بیشترى بخشند.
کتاب در 1320 صفحه در قطع
وزیرى در دو جلد عرضه مىشود. | |
|
|
|
علياکبر دهخدا در سال 1257 خورشيدي در تهران ديده به جهان گشود. اگرچه اصليت او قزويني بود، اما پدرش خان باباخان که از ملاکان متوسط قزوين بود، پيش از زاده شدن وي از قزوين خارج شده و در تهران اقامت گزيده بود. هنگامي که او ده ساله بود پدرش در بروجرد فوت کرد. در آن زمان غلامحسين بروجردي که از دوستان خانوادگي آنها بود کار تدريس دهخدا را آغاز کرد و دهخدا تحصيلات قديمي را نزد او آموخت.
|
|
در زمان گشايش مدرسه علوم سياسي وابسته به وزارت امور خارجه در سال 1278 شمسي، دهخدا در آزمون ورودي مدرسه شرکت کرد و در آن جا مشغول تحصيل شد و چهار سال بعد جزء اولين فارغالتحصيلان مدرسه سياسي بود. طي اين دوره با مباني علوم جديد و زبان فرانسوي آشنا شد. معلم ادبيات فارسي آن مدرسه محمدحسين فروغي بود و گاه تدريس ادبيات کلاس را به عهده دهخدا ميگذاشت. چون منزل پدري دهخدا در جوار منزل حاج شيخ هادي نجمآبادي بود، دهخدا از اين موقعيت استفاده ميکرد و از محضر او بهره ميگرفت.
|
|
پس از اتمام دوره مدرسه علوم سياسي، دهخدا که اکنون ميرزا علياکبر خان قزويني[2] ناميده ميشد، به خدمت وزارت امور خارجه در آمد و در سال 1281 هنگامي که معاونالدوله غفاري بهعنوان سفير ايران در کشورهاي بالکان منصوب شده بود، دهخدا بهعنوان منشي سفير با او همراه شد. اقامت آنها در اروپا بيش از دو سال در شهر وين بود. دهخدا از اين دوره براي آشنايي بيشتر با زبان فرانسوي و دانشهاي جديد استفاده کرد. او در سال 1284 به ايران بازگشت.
|
|
بازگشت دهخدا به ايران همزمان با آغاز مشروطيت بود. ابتدا به مدت شش ماه در اداره شوسه? خراسان که در مقاطعه حسينآقا امينالضرب بود، بهعنوان معاون و مترجم مسيو دوبروک مهندس بلژيکي استخدام شد.
|
|
دهخدا از دست پروردگان شيخ هادي نجمآبادي محسوب ميشود که در جنبش مشروطه نقشي مهم ايفا کرد. دهخدا در بيان خاطرات خود، «تربيت عقل» خويش را به شيخ هادي «طائب ثراة» نسبت داده و او را همراه دو مربي ديگر خود، «وجودي استثنايي» خوانده است.[3]
|
|
در همين هنگام ( شمسي 1285 – 1325 قمري)، ميرزا جهانگيرخان شيرازي و ميرزا قاسمخان تبريزي براي آغاز انتشار روزنامه صوراسرافيل که خود بنيانگذار آن بودند از او دعوت به همکاري کردند. دهخدا از ابتدا نويسنده اصلي در صوراسرافيل بود.
|
|
وي با نگارش مقالههاي بند در روزنامه صوراسرافيل، در زمره مشروطه خواهان قرار گرفت. به همين سبب بود که او نيز مورد غضب محمدعلي شاه واقع شد و اگر کمک سفارت انگلستان در امان گرفتن براي او نبود، سرنوشتي چون همکارانش،مييافت.[3] نخستين شماره اين روزنامه هفتگي پنجشنبه هفدهم ربيعالآخر 1325 قمري برابر هشتم خرداد 1286 و 30 مه 1907 در هشت صفحه در تهران منتشر شد. صوراسرافيل طي چهارده ماه بعدي با تعطيليها و توقيفهايي که ديد جمعاً سي و دو شماره منتشر شد که تاريخ آخرين شماره بيستم جماديالاولي 1326 بود. دهخدا در آغاز هر شماره روزنامه مقالهاي در زمينه مسائل سياسي، اقتصادي و اجتماعي و در پايان مقالهاي با عنوان چرند و پرند با نام مستعار مينوشت. سبک نگارش اين مقالات در ادبيات فارسي بيسابقه بود و مکتب جديدي را در روزنامهنگاري ايران و نثر فارسي معاصر پديدآورد.
|
|
مهمترين نام مستعار ميرزا علياکبر خان قزويني در چرند و پرندش دخو بود. دخو مخفف کلمه دهخدا است، خطابي براي مردم سادهدل در قزوين، زادگاه پدر و اجداد نويسنده. البته دهخدا در اصل به معني کدخدا و خداوند و بزرگ ده است.
|
|
برخي نوشتههاي دهخدا موجب اعتراضهاي شديد سنّتگرايان متعصب و طرفداران استبداد شد تا جايي که حتي حکم به تکفير او دادند. مجلس چند بار راجع به نوشتههاي او به بحث و گفتگو پرداخت. در جلسه بيستم شعبان 1325 اسدالله ميرزا به شکايت انجمن اتحاديه طلاب اشاره کرد. آقا سيد محمد جعفر نمايندهاي ديگر تصريح کرد که در شمارههاي 12 و 14 صور اسرافيل نوشتهاي که به تکفير انجاميده باشد، ديده نميشود اما درمورد مطالب سياسي بايد وزارت علوم و معارف نظر دهد. پس از يکي دو گفتار ديگر روزنامه بهطور موقت توقيف شد. در اين ميان دهخدا نيز به مجلس احضار شد و توانست با منطق و استدلال و حاضرجوابي مخالفان را مجاب کند. البته دهخدا را از در پشتي مجلس خارج کردند زيرا برخي متعصبان مسلح با سلاح گرم، آماده? حمله به او بودند.
|
|