Untitled Page

همراهان شاه چند تن بیش نبودند، زیرا بسیاری از آنان در نخجیرگاه مانده بودند. بهرام از سر کنجکاوی به درون آن باغ رفت و در پشت آن باغ مرغزاری را دید که نشیب تندی داشت و در میان آن آبگیری بود و پیرمردی بر لب آن آبگیر نشسته بود. زمین پیرامون آبگیر به چمنی زیبا آراسته شده بود که به دیبایی سبز رنگ می مانست و در باغ غلامان و کنیزان به خدمت مشغول بودند. در کنار آن پیرمرد، سه دختر نشسته بودند که اندامی چون عاج سپید داشتند و هریک تاجی از پیروزه بر سر و رخسار زیبای شان به طراوت بهار بود و قامت شان به بلندای سرو و ابرویشان کمان را به شرم می آورد و گیسوی شان کمند را.